Tag: Hafez

Der persische Goethe, nur älter (~ 1320-1389).

Hafez 143 – Jahre lang begehrte unser Herz …


Divan-e Hafiz, 143.

Und immer suchen wir an den falschen Orten …

سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد
sâlhâ del talab-e jâm-e jam az mâ mîkard

Jahre lang begehrte unser Herz den Becher des Königs Jamsheed1

وآن چه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد
vân che khod dâsht ze bîgâne tamanâ mîkard

und was es selbst besaß, forderte es von Fremden.

گوهری کز صدف کُوْن و مکان بیرون است
gouharî kaz sadaf-e koun-o makân bîrûn ast

Eine Perle, entschlüpft dem Universium ihrer Muschel,

طلب از گمشدگانِ لبِ دریا می‌کرد
talab az gomshodegân-e lab-e daryâ mîkard

Suchte nach den verlorenen [Perlen] der Küste.

مشکل خویش برِ پیرِ مُغان بردم دوش
moshkel-e khîsh bar-e pîr-e moghân bordam dûsh

Gestern Nacht brachte ich mein Problem zum Magiermeister2,

کو به تاییدِ نظر حلّ معما می‌کرد
kû be ta’yîd-e nazar hall-e mo’amâ mîkard

sodass er mit seiner zustimmenden Meinung das Mysterium löse.

Hafez 316 – Ich bin frei, seitdem ich dein Gefangener bin


Hafez, Ghazal Nummer 316.

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم
zolf bar bâd made tâ nadahî bar bâdam

Überlasse deine Haare nicht dem Wind, weil du mich sonst zugrunde richtest1.

ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم
nâz bonyâd makon tâ nakanî bonyâdam

Beginne nicht, mir schöne Augen zu machen, weil du mir sonst den Boden unter den Füßen raubst.2

می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر
mey makhor bâ hame kas tâ nakhoram khûn-e jegar

Trinke nicht mit allen möglichen Leuten Wein, weil ich sonst in Trübsal versinke.

سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم
sar makash tâ nakeshad sar be falak faryâdam

Recke nicht trotzig das Kinn, weil sonst mein Schrei bis zum Himmel reicht.

زلف را حلقه مکن تا نکنی دربندم
zolf râ halqe makon tâ nakonî darbandam

Wickle dein Haar nicht zu Locken, weil du mich sonst zu deinem Gefangenen machst3.

طره را تاب مده تا ندهی بر بادم
torre râ tâb made tâ nadahî bar bâdam

Spiel nicht mit deinen Strähnen, weil du mich sonst zugrunde richtest.